طبق بر شمارۀ جلد ورق زدن > جلد دوم > فضیلت جهاد ومجاهدین > لزوم آمادگی برای دشمنان

(شماره بخش 2; صفحه 441)
لزوم آمادگی در برابر دشمنان:
هر آئینه خداوند متعال بندگان مؤمن خودرا دستور داده است تاحدی که میتوانند از نیرو وقوت در برابر دمشمن فراهم کنند، واینکه تدابیر احتیاطی خود را بگیرند، چنانچه دراین فرمودۀ خداوند متعال آمده است: ﭿ و مهيّا سازيد اي مسلمانان براي ايشان آنچه توانيد از توانائي وفرمودۀ خداوند متعال: اي مسلمانان بگيريد سلاح خود را این خود دلالت بر لزوم عنایت وتوجه به آمادگی واحتیاط لازم در برابر نیر نگ وتوطئه های دشمنان می کنند، ودر این تمامی انواع آمادگی نظامی وجسمی منظور است، وهمچنانکه همه وسایل معنوی ومادی وتمرین دادن مجاهدین بر انواع اسلحه وچگونگی کار بردن آنها، وهدایت کردن وتعلیم دادن آنها به هر آنچه که در جهاد علیه دشمن وسالم ماندن از تاکتیکهای دشمن در حمله وفرار وزمین وهوا ودریا ودر همه احوال واوضاع ی برایشان مهم است داخل میشود، وخداوند متعالی آمادگی واحتیاط در برابر دشمن را به طور مطلق دستور داده وبه نوع وحالت خاصی اشاره نکرده است، چرا که زمان در حال تغییر وتحول است وسلاح ها متنوع هستند، دشمن زیاد وکم و نیروی آن ضعیف وقوی میشود، وجهاد گاهی ابتدایی وتهاجمی وگاهی دفاعی میباشد، به این دلایل وغیر آن خداوند متعال به طور آمادگی واحتیاط وهوشیاری را بطور مطلق ذکر کرده تا رهبران، متفکران ودعوتگران مسلمان بنا بر وضعیت موجود زمان خود آن چه از نیرو وتاکتیک نظامی که نیاز می بینند تا با دشمنان مبارزه کنند، فراهم نمایند، در روایت صحیح از پیامبر صلی الله علیه وسلم است که فرمودند: جنگ فریب وتاکتیک است ومعنای آن این است: که دشمن می تواند با تاکتیک ونیرنگ به جاهایی برسد که با نیرو وتعداد زیاد به آن نمی رسد واین در تجربۀ جنگی معروف است، در جنگ احزاب در برابر مشرکان، ویهوديان،
(شماره بخش 2; صفحه 442)
همین تاکتیک ونیرنگ توسط نعیم ابن مسعود رضي الله عنه با اجازۀ پیامبر صلی الله علیه وسلم صورت گرفت که سبب شکست کفار ومتفرق شدن اتحاد آنها واختلاف آرای آنان، وباعث عزت وپیروزی مسلمانان بر آنها گردید، واین فضل ویاری خداوند متعالی برای اولیای او تدبیر او تعالی برای آنها بود، چنانچه خداوند عزوجل می فرماید: و ايشان بدسگالي ميكردند و خدا بدسگالي ميكرد يعني بايشان و خدا بهترين بدسگالي كنندگانست واز آن چه که گذشت بینش ودر ایت روشن میشود که اطاعت از دستور الله وآمادگی برای مقابله با دشمنان واتخاذ تدابیر لازم برای احتیاط وبکار بردن همه اسباب مباح مادی ومعنوی، با اخلاص واعتماد وتوکل بر الله واستقامت بر دینش، و طلب کمک از او تعالی واجب است، پس خداوند تعالی نصرت کنندۀ اولیای خود ویاوروپشتیبان آنهاست اگر حق او را ادا نموده و اوامرش را انجام ودر جهاد خود اخلاص داشته ومنظور ایشان اعتلای کلمۀ خدا وگسترش دین او، باشد، وخداوند جل جلاله در قرآن وعده داده که آنها را پیروز میگرداند وبه آنها آگاهی داده که نصرت وپیروزی از جانب الله است تا بر او اعتماد توکل داشته باشند با همراه گرفتن اسباب وسایل آن وفرموده است: اي مسلمانان اگر نصرت دهيد دين خدا را نصرت دهد خدا شما را و ثابت كند قدمهاي شما را خداوند پاک فرمود: و بود نصرت مسلمانان لازم بر ما وخداوند عز وجل فرموده است: ﰿ و البته نصرت خواهد داد خدا كسي را که قصد نصرت دين وي كند هر آئينه خدا توانا غالب است نصرت خواهد داد(40) آنان را که اگر دست رس دهيم ايشانرا در زمين برپادارند نماز را و بدهند زكوة را و بفرمايند بكار پسنديده و منع كنند از كار ناپسنديده و خدا راست نهايت همه كار وخداوند عز وجل فرمود: ﭿ ﭿ وعده داده است خدا آنانرا که ايمان آوردند از شما و عملهائي شايسته كردند البته خليفه سازد ايشانرا در زمين چنانكه خليفه ساخته بود آنانرا که پيش از ايشان بودند و البته محكم كند براي ايشان دين ايشان را که پسنديده است براي ايشان و البته بدل كند در باره ايشان بعد از ترس ايشان ايمني را پرستش كنند مرا شريك مقرر نكنند با من چيزي را آیت.
(شماره بخش 2; صفحه 443)
وخداوند متعال فرمود: و اگر صبر كنيد و پرهيزگارى نماييد نيرنگشان هيچ زيانى به شما نمى‏رساند يقينا خداوند به آنچه مى‏كنند احاطه دارد خداوند پاک فرمود: ﰿ ﭿ آنگاه که فرياد ميكرديد در جناب پروردگار خويش پس قبول كرد دعاي شما را که من مدد كننده شماام بهزار كس از فرشتگان از پس خود جماعت ديگر را آورده(9) و نساخت خداوند اينکه مدد را مگر براي مژده و تا آرام گيرد بآن دل شما و نيست فتح مگر از نزديك خدا هر آئينه خدا غالب با حكمتست
ودر همين معني آیت سورۀ صف گذشت وآن این فرمودۀ او تعالی بود: ﭿ ﭿ اي مسلمانان آيا دلالت كنم شما را به تجارتی که برهاند شما را از عذاب درد دهنده(10) ايمان آريد بخدا و رسول او و جهاد كنيد در راه خدا باموال خود و بجان خود اين بهترست براي شما اگر ميدانيد (11) بيامرزد براي شما گناهان شما را و درآرد شما را به بوستانها ميرود زير آن جويها و بمحلهاي پاكيزه در بهشت هاي هميشه ماندن اين است پيروزي بزرگ(12) و بدهد نعمتي ديگر که دوست ميداريد آنرا آن نعمت نصرت از جانب خداست و فتحي قريب الحصول است و مژده ده مسلمانان را آیت ها در این معنی بسیار است، وهنگامی که سلف صالح ما به آن چه خداوند متعال ورسولش آنها را امر کردند، عمل نمودند، در راهش صبر نموده وصادقانه در برابر دشمنان جهاد کردند، الله تعالی با توجه به کمی نیروها وامکانات شان، آنها را بر دشمنان بسیار، غالب کرد، چنانچه خداوند عزوجل فرمود: ﰿ ﭿ بسا گروه اندك که غالب شد بر گروه بسيار باراده خدا و خدا با شكيبايان است خداوند عز وجل فرمودند ﰿ اگر نصرت دهد شما را خدا هيچكس غالب نيست بر شما و اگر به غیر نصرت بگذارد شما را پس كيست که نصرت دهد شما را بعد از وي و بر خدا بايد که توكل كنند مسلمانان
(شماره بخش 2; صفحه 444)
اما زمانیکه مسلمانان تغییر کردند ودچار اختلاف شدند وبر تعالیم الله پایدار نماندند واکثر آنان در پی هوا وهوسشان افتادند خوار وذلیل گردیدند ودشمنان بر آنها مسلط شدند، این حقیقت بر کسی پوشیده نیست، واین نبود مگر به سبب گناهان، شرک، بدعتها، منکرات، تفرقه واختلاف در اکثر کشورها، وعدم حاکمیت شریعت در اغلب کشورهای مسلمان است، آنطوريكه خداوند متعال فرموده است: ﯿ اينکه بسبب آنست که خدا هرگز نيست تغيّر دهنده هيچ نعمتي که انعام كرده باشد آنرا بر قومي تا آنكه ايشان بدل كنند حالي را که در ذات ايشانست خداوند عز وجل فرمود: پيدا شد فساد در بيابان و در دريا بسبب آنچه بعمل آورد دست مردمان تا بچشاند ايشان را جزاي بعض آنچه عمل كردند بود که ايشان بازگردند زمانی که تیراندازان در جنگ احد نزاع واختلاف کردند وسنگری را که رسول الله صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ دستور داده بود آن جا بمانند رها کردند، آن اتفاقات افتاد ومسلمانان مجروح شدند وشکست خوردند وتعدادی کشته شدند که بر همگان معلوم است، وزمانیکه مسلمانان موضوع برایشان ناپسند آمد خداوند این آیه را نازل فرمود: آيا چون رسيد بشما مصيبتی که بدست آورده بوديد دو چند از ان گفتيد از كجا آمد اينکه مصيبت بگو که آن از نزديك نفوس شماست هر آئينه خدا بر همه چيز تواناست
(شماره بخش 2; صفحه 445)
اگر قرار بود کسی از شر گناهان وعواقب بد آن در امان بماند رسول الله صلی الله علیه وسلم واصحاب کرامش در روز احد در امان می ماندند که بهترین اهل زمین بودند ودر راه الله مبارزه میکردند، با وجود آن بسبب نافرمانی تیراندازان که از روی قصد با رسول الله صلی الله علیه وسلم مخالفت نکرده بودند، بلکه بر اثر تأویل نادرست، آن اشتباه صورت گرفت بسبب آن حالت بر سر مسلمانان آمد، بلکه وقتی دیدند مشرکین شکست خوردند، گمان کردند که کار تمام است ودیگر نیازی به نگهبانی وپاسداری نیست در حالی که وظیفه ای شان بود که در آن جا بمانند تا پیامبر صلی الله وسلم به آنها اجازه ترک نمودن آنجا را بدهد، اما الله تعالی این گونه مقدر کرده بود وبر اساس حکمت بالغه واسرار عظیم، ومصالح زیادیکه در کتابش به آنها اشاره دارد آن حوادث اتفاق افتاد واین خود یکی از دلایل صدق رسالت ایشان است، ومؤید این است که رسول بر حق بوده، واو مانند دیگر افراد زخمی می شود ودرد می کشد، وپیامبر صلی الله علیه وسلم رب وپروردگار نیست که عبادت شود ونصرت وپیروزی در اختیار او نیست، بلکه پیروزی به دست الله است وبه هر که بخواهد آنرا نازل میکند، هیچ راهی به باز گشت مسلمانان به عظمت گذشته ای شان ومستحق شدن نصرت وپیروزی بر دشمن شان وجود ندارد؛ مگر به بازگشت به دین واستقامت بر آن، دوستی با دوستان خدا، ودشمنی با دشمنان خدا، وهمچنین حاکم ساختن برتمان جوانب وامور زندگی، واتحاد کلمۀ آنها بر حق وهمکاری در کارهای نیک وپرهیزگاری، چنانچه امام مالک ابن انس - رحمة الله عليه - میگوید: "آخر این امت اصلاح نمی شود مگر به همان چیزی که اولش اصلاح شد" واین نظریه ای همه ای علما است، که الله اول این امت را با اتباع شریعت وچنگ زدن به ریسمانش وصداقت در دینداری وتعاون بر آن اصلاح کرد وآخر آن نیز اصلاح نمیشود مگر به همین صورت است.



  قبلی     بعد