طبق بر شمارۀ جلد ورق زدن > جلد سوم > دو برابر شدن نیکیها از لحاظ کمیت وکیفیت ودو برابر شدن گناهها از لحاظ کیفیت نه از لحاظ کمیت

(شماره بخش 3; صفحه 388)

دو برابر شدن نیکیها از لحاظ کمیت- وکیفیت ودو برابر شدن

گناهها از لحاظ کیفیت نه از لحاظ کمیت .

مجلۀ آگاه سازی اسلام در حج سوالات را از من پرسید، از آن جمله سوال ذیل است، وآن عبارت است از:
سوال: آیا بدی کردن در مکه دوبرابر میشود، مانند نیکیها که به دوبرابر افزایش می یابد، وچرا در مکه دوچند میشود در غیر آن نيست؟
پاسخ: ادلۀ شرعی بر آن است که نیکیها در وقت با فضیلت ودر جایی با فضیلت مانند ماه مبارک رمضان وروزهای دهه ذی الحجة، ومکان مبارک مثل حرمین دوچند میشوند ونیکیها در مکه ومدینه چندین برابر افزایش میابد ودر حدیث صحیح از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت است که فرمودند: یک نماز در این مسجد من بهتر از یکهزار نماز در غیر آن است بجز مسجد حرام، ویک نماز در مسجد حرام، بهتر از صد نماز در مسجد من این میباشد آنرا احمد وابن حبان به اسناد صحیح روایت کرد.
پس این دلیل بر آنست که نماز درمسجد الحرام به صد هزار نماز در جای دیگر مضاعف میشود، به استثنای مسجد نبوى، به صد نماز در مسجد پیامبر صلی الله علیه وسلم مضاعف میشود، وباقى كارهاى نیک نیز مضاعف میشود ولیکن در بارۀ آن حد معین نیامده تنها حد وتعین وتوضیح در بارۀ افزایش ثواب نمار آمده، اما باقى كارهاى مانند روزه واذکار خواندن قرآن کریم وصدقات وغیر آن ودر مورد آن نص را نمیدانم که دلالت به افزایش معین کند، لیکن بطور کل دلالت بر افزایش اجر میکند ولیکن در آن حد معینی نییست.
(شماره بخش 3; صفحه 389)
وحدیثیکه در بارۀ آن است این است: کسیکه در مکه روزه بگیرد خداوند اجر یکصد هزار رمضان را برایش نوشته میکند این حدیث در نزد اهل علم ضعیف است.
وحاصل سخن اینکه: مضاعف شدن اجرعمل صالح در حرم شریف در مکۀ مکرمه در آن هیچ شکی نیست "منظورم دو برابر شدن نیکیها است" ولیکن در نص حد معینی نیست بجز نصی که در بارۀ نماز آمده است ونصی که در بارۀ آن آمده بر مضاعف شدن اجر آن تا یکصد هزار نماز دلالت می کند چنانچه قبلا گذشت.
اما كارهاى بدی که از انسان سر می زند پس به نزد علمای اهل تحقیق این كارهاى از لحظ کمیت دو برابر نمیشوند ولبکن از لحاظ کیفیت آری دو چند میشود، اما از لحاظ عدد دوچند نمیشود، زیرا خداوند متعال میفرماید: هر که آورد نيكي پس او راست ده چند آن و هر که آورد بدي جزا داده نخواهد شد مگر مثل آن.
پس بدی ها از لحاظ عدد نه در رمضان ونه در غیر رمضان ونه در حرم ونه در غیر آن دو برابر نمیشود، بلکه عمل بد همواره یک جزا دارد واین لطف واحسان خداوند متعال بر بندگان است.
وليكن بدی کردن درحرم ودررمضان ودر روزهای دهه ذی الحجه ازنطر گناهش بزرگتر است ازغیر آنها، پس یک عمل بد در مکه گناهش بزرگتر از عمل بدی است که در جده وطايف صورت می گیرد، بطور مثال، یک عمل بد در رمضان ودر روزهای دهه ماه ذا الحجه گناهش بزرگتر ازعمل بدی است که در ماه های رجب وشعبان ومانند آن انجام می گیرد.
پس انجام عمل بد در زمان ومکان مبارک ومقدس افزایش کیفی دارد نه کمی وعددی، اما نیکیها افزایش اجر آن به فضل وررحمت الهی کیفی وکمی وعددی میباشد، وآنچه که برشدت وسختی عذاب اعمال بد در حرم دلالت میکند، واینکه مرتکب شدن عمل بد در حرم گناه وقباحتش بسیار بزرگ است، این فرمودۀ خداوند متعال است: ﭿ ﭿ و هر که خواهد آنجا كجروي كردن بستمگاري بچشانيم او را عذاب درد دهنده
(شماره بخش 3; صفحه 390)
پس این دلالت بر آن میکند که مرتکب عمل بد در حرم گناه بزرگ است حتی قصد کردن آن در حرم این تهدید متوجه آن میشود.
واگر کسی که قصد الحاد وانحراف را در حرم کرده باشد وعدۀ عذاب دردناک به او داده شده پس چگونه خواهد بود حال کسی که فعل الحاد را با مرتکب شدن اعمال بد وناروا در حرم انجام داده پس بى شک که گناه او بزرگتر از محض قصد کردن آن است، واینها دلالت بر آن میکند که مرتکب شدن عمل بد در حرم پیامد خطرناک دارد.
وكلمۀ الحاد هر میل ورغبت به با باطل را شامل میشود چه در عقیده ویا در غیر آن باشد؛ زیرا خداوند متعال فرموده اند: ﭿ و هر که خواهد آنجا كجروي كردن بستمگاري پس بطور کلی خطاب به نکره فرمود، هر گاه کجروی کند هر کس هر کجروی را پس آن تهدید به این عذاب است.
وگاهی میل از عقیده بسوی کفر بخدا می باشد پس بدین ترتیب او کافر میشود وگناه والحاد او بزرگتر میشود.
وگاهی رغبت بسوی یکی از بدیها ومنکرات می باشد مانند نوشیدن شراب یا زنا وعقوق والدین ویا یکی آنها پس مجازات آن کمتر از مجازات کفر می باشد.
واگر کجروی ستمکردن بر بندگان باشد مانند کشتن ولت وکب کردن ویا گرفتن اموال ویا دشنام دادن ویا غیر آن باشد پس این نوعی دیگر از کجروی والحاد است، وهمۀ آن را میل بسوی گفته میشود، وهمه آن ظلم به شمار می رود، وصاحب آن در معرض خطر بزرگ قرار میگیرد اما کجروی والحاد که منجر به کفر بخدا وبیرون شدن از دایره اسلام میشود گناه آن شدید تر از دیگر معصیت ها وبزرگتر از آنها می باشد، چنانکه خداوند متعال فرمود است: ﭿ ﭿ هر آئينه شرك ستمي است بزرگ توفیق از جانب خدا است. درود وسلام خداوند بر بنده وپيامبر او، وبر آل واصحاب او باد.



  قبلی     بعد